Stanisław Marczewski (ur. 18 kwietnia 1896 w Warszawie, zm. 22 sierpnia 1979) – pułkownik Wojska Polskiego, profesor zwyczajny doktor habilitowany nauk medycznych, wieloletni pracownik naukowy Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej.
Życiorys Urodził się 18 kwietnia 1896 w Warszawie, w rodzinie Stanisława. W 1922 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego i został powołany do zawodowej służby wojskowej, podczas której pełnił obowiązki lekarza wojskowego w jednostkach i szpitalach wojskowych (szpital wojskowy w Dęblinie, Szpital Ujazdowski). Pracował na oddziałach chorób wewnętrznych i zakaźnych oraz prowadził badania doświadczalne, których wyniki ogłaszał drukiem w czasopismach polskich i zagranicznych. Z dniem 1 stycznia 1929 roku został przeniesiony z 15 Pułku Piechoty w Dęblinie do 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie na stanowisko pełniącego obowiązki starszego ordynatora. W sierpniu tego roku został przeniesiony do 30 Pułku Piechoty w Warszawie na stanowisko lekarza. 18 lutego 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W czerwcu 1930 roku został przeniesiony do Centrum Badań Lotniczo-Lekarskich na stanowisko ordynatora.