Wierzchołkowa część stopy była nieco zwężona, kwadratowo i tępo zakończona, zwieńczona pojedynczym pazurkiem. Jeden z fragmentów stopy znaleziony w Windyfield wyróżnia się od gatunku typowego brakiem spłaszczonych, szerokich kolców (spinuli).
Szczękonóża znane są z pojedynczej skamieniałości z Windyfield obejmującej dwa fragmenty, z których jeden składa się z sześciu członów, a drugi to pojedyncze udo. Nasadowy człon stanowi coxosternum o przedniej krawędzi zaopatrzonej w tęgie, osadzone w mieszkach szczecinki. Drugim członem jest krótki krętarz. Człon trzeci stanowi udo zaopatrzone w małe mieszki szczecinkowe na zewnętrznej krawędzi i dołek po dużym kolcu na krawędzi wewnętrznej. Czwarty człon to przysadzista goleń, na której osadzony jest fragment stopy. Wraz ze szczękonóżem zachowały się fragmenty okolicznych sklerytów, w tym część wargi górnej.
Czułki również znane są z pojedynczej skamieniałości z Windyfield. Zachowany fragment ma 2,5 mm długości i obejmuje 21 członów z wierzchołkowym włącznie. Ich powierzchnia była gęsto porośnięta nieregularnie rozmieszczonymi szczecinkami. Końcowy człon był nabrzmiały, nieco od poprzednich większy i zaopatrzony w trzy oskórkowe wyrostki.