Brał udział w walkach o Rżew, kontruderzeniu pod Stalingradem, walkach w obwodzie rostowskim, bitwie pod Kurskiem, operacji czernihowsko-prypeckiej, operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, forsowaniu południowego Bugu i Dniestru, operacji brzesko-lubelskiej, forsowaniu zachodniego Bugu, zajmowaniu wschodniej Polski i dotarciu do przedmieść Warszawy, operacji warszawsko-poznańskiej i operacji pomorskiej, w tym zajęciu Żyrardowa, Kutna, Inowrocławia, Golczewa i Stargardu oraz w operacji berlińskiej. Jako p.o. dowódcy 50 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 9 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego w stopniu podpułkownika umiejętnie dowodził brygadą w walkach o Wał Pomorski 1-10 marca 1945 w rejonie Golczewa.
Po wojnie dowodził pułkiem czołgów w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w grudniu 1950 ze złotym medalem ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, później był szefem 7 Wydziału Sztabu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych, 1952-1956 dowodził 28 Gwardyjską Dywizją Zmechanizowaną, potem wykładał w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego, w 1976 zakończył służbę wojskową w stopniu generała majora wojsk pancernych.