Prócz pracy habilitacyjnej opublikował z tego zakresu artykuły: wspólnie ze Stefanem Śmietanowskim – Próby leczenia ostrych krwawień ganglioplegią (1964) i samodzielnie – Ganglioplegia zastosowana zapobiegawczo i leczniczo w krwawieniach urazowych i samorodnych (1965). Za rozdział Urazy tułowia w pracy zbiorowej Chirurgia urazowa (1968, wydanie drugie 1971), otrzymał nagrodę zespołową III stopnia w dziedzinie medycyny wojskowej (1969) oraz nagrodę zespołową I stopnia (1973) za badania nad zastosowaniem cyjanopochodnych klejów chirurgicznych i kolagenu produkcji krajowej do zaopatrywania ran.
Wygłaszał liczne referaty w kraju, m.in. na zjazdach chirurgów Polskich, oraz za granicą, m.in. Chirurgiczne zadania lekarza jednostki na II Międzynarodowym Specjalizacyjnym Kursie Lekarzy Wojskowych we Francji (1963). Propagował oświatę zdrowotną w zakresie udzielania pierwszej pomocy na łamach czasopism popularnonaukowych, np. Żyjmy dłużej oraz w popularyzatorskich pracach (m.in. Doktryna pierwszej pomocy, 1980). Ogółem ogłosił samodzielnie i we współautorstwie około 180 publikacji, był promotorem 16 przewodów doktorskich i opiekunem 3 przewodów habilitacyjnych. Interesował się filmem naukowym, był konsultantem Państwowych Zakładów Wydawnictw Lekarskich do spraw filmu naukowego.