Mogą być one przedstawiane jako ogniska czy gospodarstwa domowe, tworzące większą jednostkę plemienną.
Podobnie jak w przypadku europejskiej ekspresji Fyrnsidu czy Folketro, wielu kanadyjskich rodzimowierców germańskich widzi przyjmowanie obyczajów swoich bardziej bezpośrednich przodków jako ożywcze dla ich religii. Mogą to być obyczaje francuskie, angielskie, irlandzkie, słowiańskie czy indiańskie, przyjęte w ramach germańskiego światopoglądu rodzimowierczego. Wynika to po części z wielokulturowości kanadyjskiego społeczeństwa, w przeciwieństwie do amerykańskiego tygla narodów. Nie są niczym niezwykłym ofiary składane niegermańskim Landvaettirom, takim jak te pochodzące z mitologii celtyckiej, słowiańskiej czy indiańskiej. Najczęściej ma to miejsce w indywidualnej praktyce kultowej poszczególnych rodzimowierców, zaś kult publiczny czy w ramach klanu jest raczej germanocentryczny. Podczas gdy nie ma przyzwolenia na przywłaszczenie kulturowe, zdrowy szacunek oraz respektowanie dawnych mieszkańców kraju tak samo, jak przodków wierzących (niezależnie od pochodzenia) są rekomendowane.
Święta