Robert Domański ps. „Jarach”, „Florian” (ur. 1 stycznia 1925 w Krzywdzie, zm. 1995 w Krakowie) – żołnierz Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej i Związku Odwetu na Zamojszczyźnie, członek Oddziału Partyzanckiego dowodzonego przez majora Stefana Wyrzykowskiego ps. „Zenon”, dowódca Oddziału Samoobrony Ruchu Oporu Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Bronisława i Marianny z d. Zaczek. Podczas kampanii wrześniowej wraz z ojcem, który był komendantem Policji Państwowej w Jarczowie dotarł do Łucka gdzie dostał się do niewoli sowieckiej. Zwolniony z niewoli w październiku 1939. 9 lutego zaprzysiężony w szeregach ZWZ pod pseudonimem „Jarach”. Od końca 1940 rozpoczął walkę w Związku Odwetu na ZamojszczyźnieM. Bechta, W matni: Z dziejów podziemia niepodległościowego na Podlasiu w latach 1939–1956, Biała Podlaska, 2008, s. 188.. Następnie działał w oddziale pod dowództwem cichociemnego por. Mariana Gołębiewskiego. Na początku roku 1943 walczył w oddziale bojowym pod dowództwem Aleksandra Goldbiaka ps. „Zimny”. Następnie, w maju 1943, objął dowodzenie nad własnym oddziałem dywersji, na terenie II Regionu Armii Krajowej Biała PodlaskaS. Kordaczuk, Podlaskim szlakiem oddziału partyzanckiego „Zenona”, Siedlce 2007, s. 176.. Brał udział m.in.