thumb|240px|Tablica pamiątkowa przy ul. Solec w Warszawie Jerzy Ostaszewski (ur. 5 stycznia 1919, zm. 30 listopada 1943) – żołnierz Kedywu Armii Krajowej, bohater eseju Jana Józefa Szczepańskiego W służbie Wielkiego Armatora; rozstrzelany przez Niemców w Warszawie w 1943 roku.
Życiorys Urodził się 5 stycznia 1919 w miejscowości Kowale jako syn inżyniera Zygmunta Ostaszewskiego i Heleny z ŁączkowskichSprawozdanie Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Województwa Śląskiego za rok 1934, s. 52.. Ukończył gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Katowicach. Należał do polskiego harcerstwa w KatowicachZ. Kapała, Materiały do listy strat harcerstwa śląskiego 1939-1945, Bytom 1987.. Po wybuchu II wojny zamieszkał w Warszawie, gdzie wstąpił do konspiracji.
Ścigany przez gestapo wyjechał z miasta, następnie mimo ryzyka podjął decyzję powrotu do Warszawy. Pojmany przez Niemców, trafił do więzienia hitlerowskiego na Pawiaku. 30 października 1943 został rozstrzelany w egzekucji publicznej dokonanej na kilkudziecięciu Polakach przez SS przy ulicy Solec 63 w WarszawieO egzekucji zawiadamiało następujące obwieszczenie dowódcy SS w Warszawie, Franza Kutschery (cyt. za: Władysław Bartoszewski, "Warszawski pierścień śmierci 1939-1944", Warszawa 1970, s.