W 1952 przeniósł się do Puszczykowa i zamieszkał w wybudowanym przez siebie domu na ul. Polnej (obecnie Chrobrego). Przeniósł tu także z Poznania swoją pracownię, którą udostępniał też innym artystom (np. Bohdanowi Sokolnickiemu, czy Romanowi Czartoryskiemu). Przy domu wybudował alpinarium, które współtworzył profesor Jerzy Wojciech Szulczewski. W 1969 otrzymał propozycje stałej współpracy od Desy, a w 1974 prezentował swoje dzieła na wystawie BWA i ZPAP Plastyka poznańska. Pod koniec życia, z braku sił, tworzył jedynie biżuterię, a w końcu już tylko malował akwarele.
Dzieła Przed 1945 puchar dla Miasta Poznania z okazji PeWuKi według koncepcji i fundacji Stanisława Szulca (1929), wyposażenie kościoła św. Jana Vianneya w Poznaniu (czternaście miedzianych stacji drogi krzyżowej – 1934, puszka – 1936, plakieta przedstawiająca Chrzest Pański i inne), ołtarz i żyrandol dla kościoła Świętej Trójcy w Łysobokach (1935), pastorał, monstrancja i kielichy dla katedry płockiej (1936), kandelabr brązowy dla Ministerstwa Kultury (1936), wota srebrne od Kółka Rolniczego w Poznaniu do kaplicy Matki Boskiej na Jasnej Górze (1937), patera srebrna (45 cm średnicy) z orłem i herbami miast polskich na Wystawę Światową w Nowym Jorku (1939) – z powodu wybuchu wojny przedmiot ten nie powrócił do Polski i znajduje się w zbiorach Muzeum