Rhythmicon – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych wynaleziony w 1930 przez awangardowego muzyka amerykańskiego Henry'ego Cowella przy współpracy z twórcą wielu innych instrumentów elektronicznych Lwem Termenem. Pomysłem Cowella była konwersja harmonii w rytm. Teremen dostarczył techniczne środki do urzeczywistnienia tego zamierzenia.
Instrument był połączeniem technologii oscylatora LC opartego na heterodynie i układu optoelektrycznego. Wyposażony był w siedemnastoklawiszową polifoniczną klawiaturę. Każdy z klawiszy powodował generowanie przez oscylator dźwięku o określonej częstotliwości, zaś wirujące tarcze perforowane w połączeniu z czujnikiem fotoelektrycznym powodowały przerwania obwodu i okresowe zaniki dźwięku. Dodatkowy klawisz dodawał dodatkowe przerwanie pomiędzy głównymi. W swej istocie rhythmicon był pierwszym automatem perkusyjnym.