Zazwyczaj znajduje się w zaroślach lub na małych drzewach.
Głosː cichy, mruczący dźwięk drrrriiii'k lub ostre, nieharmonijne, charczące odgłosy.
Pożywienieː zaobserwowano, że w skład diety płaskogonki kapturowej wchodzą organizmy z rzędu prostoskrzydłych (owady z podrzędu Caelifera oraz szarańcza wędrowna), modliszkowate i termity.
Status, zagrożenie i ochrona Od 2025 roku płaskogonka kapturowa klasyfikowana jest w czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN jako gatunek najmniejszej troski (LC); wcześniej, od 2000 roku uznawano ją za gatunek bliski zagrożenia (NT), a od 1994 roku miała status gatunku narażonego (VU). Liczebność populacji nie została oszacowana; jej trend oceniany jest jako spadkowy, jednak nie na tyle szybko, by zaliczyć gatunek do kategorii zagrożonych. Duża część lasów w obrębie zasięgu płaskogonki kapturowej została całkowicie wykarczowana, co historycznie mogło powodować spadki liczebności. Jednakże gatunek występuje w lasach wtórnych i zdegradowanych oraz na otwartych terenach zamieszkałych przez ludzi, co sugeruje, że wykazuje pewną tolerancję na utratę siedlisk.