Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia (łac. Congregatio Sororum Canonissarum Spiritus Sancti de Saxia) – żeńska gałąź Zakonu Ducha Świętego założonego przez Gwidona z Montpellier, a zatwierdzonego przez papieża Innocentego III w 1198; zakonnice popularnie nazywane są kanoniczkami lub duchaczkami.
Historia mały|Gwidon z Montpellier, założyciel zakonu Założyciel zgromadzenia urodził się w drugiej połowie XII wieku w bogatej rodzinie szlacheckiej Guillemów, w posiadaniu której od dwóch wieków było miasto Montpellier. Gwidon był najmłodszym synem spośród dziesięciorga dzieci Guillema VII, księcia Montpellier i Matyldy, hrabiny z Burgundii.
Powołaniem Gwidona była służba chorym i ubogim. Za odziedziczony majątek wybudował około roku 1180 szpital na przedmieściu Montpellier. Widział biedę ówczesnego świata i dlatego gromadził w nim porzucone dzieci, kobiety oczekujące dziecka, chorych, ubogich, pielgrzymów. Wszystkim sam osobiście posługiwał. Zgromadził wokół siebie naśladowców, którzy dali początek nowemu zakonowi. Dzieło swe Gwidon oddał w opiekę Duchowi Świętemu.
W 1198 r. zakon został zatwierdzony przez papieża Innocentego III.