Ponticola bathybius – gatunek ryby z rodziny babkowatych (Gobiidae). Endemit Morza Kaspijskiego, gdzie jest największą spośród występujących tam babek, osiągając do 31,5 cm długości całkowitej. Prowadzi przydenny tryb życia. Większe okazy żywią się głównie innymi rybami, mniejsze bezkręgowcami. Zdarzają się przypadki kanibalizmu. Gatunek słabo poznany. Niewiele wiadomo na temat jego ekologii, cyklu życia, zmienności morfologicznej i struktury populacji.
Systematyka P. bathybius po raz pierwszy opisał Karl Kessler w 1877 jako Gobius bathybius. Holotyp pochodził z azerskiej wyspy Səngi Muğan na Morzu Kaspijskim, na południe od Baku, z głębokości około 230 m. Początkowo umiejscowiony przez Kesslera w rodzaju Gobius, następnie w rodzaju Neogobius w 1949 przez Berga. W 2004 Pinchuk i inni umieścili go w monotypowym rodzaju Chasar (wcześniej wymienianym także jako podrodzaj Gobius, podrodzaj Neogobius, ostatecznie jako synonim Neogobius), mimo że wielu innych ichtiologów nadal przypisywało rybę do rodzaju Neogobius. Aktualnie (2018) zaklasyfikowany do rodzaju Ponticola, po raz pierwszy w 2009 przez Neilsona i Stepnia.