Karabin maszynowy Gast () – dwulufowy niemiecki karabin maszynowy z okresu I wojny światowej, planowany jako broń lotnicza; stał się podstawą konstrukcji kilku radzieckich działek lotniczych.
Karabin maszynowy Parabellum był bardzo udaną bronią obserwatorów lotniczych, ale wobec rosnącej przewagi alianckiej, armia niemiecka poszukiwała sposobów uzyskania przewagi technologicznej. W 1917 roku bremeńska firma Vorwerk und Companie zaproponowała karabin maszynowy o, jak na owe czasy, niezwykle wysokiej szybkostrzelności 1600 strzałów na minutę (po ulepszeniach zwiększonej do 1800). Jego konstruktorem był Karl Gast, który opatentował podstawowe elementy broni w 1916 i 1917 roku. Broń ważyła bez amunicji 27 kg, była prosta w obsłudze i konserwacji. Zasilana była z dwóch talerzowych magazynków po 180 naboi standardowej niemieckiej amunicji karabinowej 7,92 mm, umieszczonych po obydwu stronach broni, po których bardzo łatwo ją rozpoznać. Magazynki były łatwe w wymianie, zajmowało to kilka sekund.