Marceli Langowski (ur. około 1817 w OstrołęceWg Andrzeja Kierzka Langowski urodził się w Kaliszu., zm. 1878) – polski lekarz, pionier leczenia inhalacjami w Polsce.
Życiorys Syn Walentego, właściciela apteki w Kaliszu. Marceli Langowski studiował w Paryżu, ale dyplom lekarza uzyskał w Moskwie. We Francji zapoznał się z leczeniem inhalacjami oraz wodami mineralnymi. W 1846 roku został lekarzem w dobrach włodawskich. W 1852 roku powrócił do Warszawy pełniąc w latach 1857-1865 funkcje lekarza w Szpitalu św. Ducha. Współpracował z Ignacym Baranowskim, z którym w 1866 roku otworzył pierwszy w kraju gabinet inhalacyjny ulokowany w budynku zakładu sztucznych wód mineralnych, najpierw na Krakowskim Przedmieściu, a potem w Pałacu Pod Czterema Wiatrami w Warszawie. Gabinet wyposażono w najnowocześniejszą aparaturę sprowadzoną z Francji. Zakład inhalacyjny zdobył wśród Warszawiaków dużą popularność w drugiej połowie XIX stulecia.
Publikacje Publikował w warszawskiej prasie specjalistycznej w "Gazecie Lekarskiej" oraz "Pamiętniku Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego" na tematy medyczne. Poruszał tematykę zapalenia krtani, a także publikował wyniki leczenia chorób górnych i dolnych dróg oddechowych metodą inhalacji: