thumb|Grób Stefanii Zarembskiej i jej matki Stefania Zarembska (ur. 17 października 1907 w Porębie Zawierciu, zm. 8 sierpnia 1983 w Łodzi) – polska malarka.
Życiorys Była samoukiem. Po raz pierwszy zaprezentowała swój obraz, autoportret, w roku 1924 na corocznej wystawie warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Pięć lat później została członkiem rzeczywistym tej organizacji. Regularnie przedstawiała swoje prace na salonach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W roku 1934 we Lwowie zaprezentowała kolekcję 24 płócien. Aż 56 jej obrazów uległo zniszczeniu w trakcie działań wojennych w roku 1944. W roku 1945 zamieszkała w Łodzi. Brała udział w licznych wystawach ogólnopolskich (Warszawski Salon Wiosenny, I i II Okręgowa Wystawa Plastyki, Wystawa na XV-lecie PRL, Wystawa na XX-lecie PRL, Wystawa Plastyki Marynistycznej, Festiwal Malarstwa Współczesnego w Szczecinie). Była członkiem grupy „Zachęta”. Pokazywała swoje prace także w ZSRR i NRD. W roku 1968 odbyła się retrospektywna wystawa jej twórczościStefania Zarembska. Wystawa jubileuszowa w 40-lecie pracy twórczej, Związek Polskich Artystów Plastyków, Łódź 1968, s. 2..