Po tych wydarzeniach dywizję Żłoby włączono do 10 Armii.
Krasnow nie był w stanie przekonać Kozaków do prowadzenia walki poza obszarem dońskim, tylko z trudem nakłonił ich do poprowadzenia oddziałów na miasta położone na obrzeżach Donu (obok Carycyna także Bałaszow, Kamyszyn, Poworino, Boguczar, Kałacz i Nowochopiorsk). Cywilni liderzy kozaccy oraz ich wojskowi dowódcy średniego szczebla, a nawet najbliżsi współpracownicy Krasnowa, nie myśleli w kategoriach strategicznych i nie interesowali się sytuacją na innych frontach wojny domowej. Podczas gdy bolszewicy skierowali do Carycyna najlepsze siły, jakimi dysponowali, rozumiejąc znaczenie tego ośrodka, Kozakom zależało głównie na opanowaniu północnej części obszaru dońskiego, która nie miała tak dużej wagi w szerszym kontekście wojny.. W związku z tym Krasnow starał się przekonać dowódców Armii Ochotniczej, generałów Antona Denikina i Michaiła Aleksiejewa, do skoordynowanego uderzenia na miasto, ci jednak nie uważali, by jego zajęcie było priorytetem. Denikin zdawał sobie bowiem sprawę z faktu, iż Kozacy są zainteresowani jedynie opanowaniem określonego obszaru, nie będą chcieli walczyć z bolszewikami poza nim..