W listopadzie 1918 Stalin został odwołany z Carycyna (faktycznie opuścił miasto po zdjęciu oblężenia.), ale nieco później stanowisko stracił także Sytin, na miejsce którego wyznaczono Pēterisa Slavensa..
Trzecia bitwa o Carycyn (grudzień 1918 – luty 1919) Do końca listopada 1918, dzięki reorganizacji armii i rosnącej przewadze liczebnej, czerwoni osiągnęli przewagę nad siłami Krasnowa. Mimo to w grudniu 1918 Kozacy ponownie zdołali otoczyć Carycyn. W styczniu 1919 walki wokół miasta ponownie toczyły się ze zmiennym szczęściem. Dzięki przerzucaniu sił z północy stale rosła jednak przewaga liczebna czerwonych, a morale białych Kozaków spadało, część przechodziła na stronę bolszewików lub porzucała wojsko.. Na początku 1919 czerwony Front Południowy liczył 117 tysięcy żołnierzy, 2040 karabinów maszynowych i 460 dział, co stanowiło 1/4 całej Armii Czerwonej. Krasnow natomiast jeszcze w listopadzie 1918 dowodził siłami liczącymi 50 tysięcy żołnierzy, ale już w lutym 1919 pozostało przy nim tylko 15 tysięcy Kozaków.