Stanisław Żemis (ur. 27 kwietnia 1902 w Kierzu, zm. 1 grudnia 1978Zofia Mierzwińska-Szybka, Żemis Stanisław, Praca Socjalna, nr 1/2018, s. 166–168, ISSN 0860-3480.) – polski nauczyciel, publicysta, organizator pomocy dzieciom, prezydent Siedlec, naczelny dyrektor Lasów Państwowych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Adama (ur. 1877), kucharza, i Józefy z Adamców (ur. 1884). Bardzo wcześnie stracił rodziców. Wychowywał się w spokrewnionych rodzinach, pracując w gospodarstwie domowym. Do wybuchu I wojny światowej uczył się w szkole podstawowej w Zakrzówku. Potem uczęszczał do gimnazjum w Kraśniku, gdzie uczestniczył w harcerstwie, samorządzie uczniowskim i sądzie koleżeńskim. Opuścił gimnazjum w Kraśniku i przeniósł się do Kozienic, gdzie ukończył VI klasę gimnazjum. Następnie podjął naukę na Państwowych Kursach Nauczycielskich im. Wacława Nałkowskiego w Warszawie. W 1928 ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski o kierunku geograficzno-przyrodniczym i zaczął nauczać w szkołach w Pruszkowie, Łomiankach i Legionowie, m.in. prowadząc z uczniami obserwacje meteorologiczne. W 1932 został usunięty ze szkolnictwa i Związku Nauczycieli za działalność lewicową i nieustanną krytykę prac Zarządu Głównego. W wieku trzydziestu lat był emerytowany. W latach 30. XX wieku był kierownikiem szkoły Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci na Żoliborzu.