Od 29 grudnia 1945 był posłem do Krajowej Rady Narodowej, reprezentując Polską Partię Robotniczą. Do składu KRN dokooptowany został na wniosek Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. W 1950, w proteście przeciwko odgórnemu nakazowi połączenia RTPD z Chłopskim Towarzystwem Przyjaciół Dzieci, co prowadziło do upaństwowienia tych instytucji, podjął próbę samobójczą, w wyniku której utracił wzrok. Przez kilka miesięcy przebywał w Zakładzie w Laskach. „Po opanowaniu alfabetu Braille`a został zastępcą dyrektora żoliborskiego domu kultury, działaczem Polskiego Związku Niewidomych, z ramienia którego zajmował się bibliotekami i czasopismami dla niewidomych”.
Był mężem Stanisławy z Gawrońskich (1913–2007), z którą miał synów-bliźniaków Marka (1939–2015) i Adama (ur. 1939).
Pochowany 7 grudnia 1978 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C35-5-13)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Ordery i odznaczenia