mały|Burza w pierwodruku „Sonetów Adama Mickiewicza” z 1826 roku mały|Burza w tomie 1 zbioru „Poezje Adama Mickiewicza” z 1899 roku
Burza (incipit Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei) – czwarty sonet z cyklu sonetów krymskich autorstwa Adama Mickiewicza. Po raz pierwszy został opublikowany w 1826 roku, natomiast dokładna data powstania poematu nie jest znana.
Treść sonetu Czwarty sonet z cyklu, związany jest z rejsem morskim Adama Mickiewicza z Odessy na półwysep Krymski i jest zainspirowany autentycznym sztormem na Morzu Czarnym, który przebył żaglowiec. Sonet ten jest kompozycyjnym zakończeniem sonetów Cisza morska i Żegluga i jest z nimi integralnie związany, co podkreśla pierwszy wers. W sonecie tym Podróżny (jedno z wcieleń Krymskiego Pielgrzyma, człowieka o gorzkiej i skomplikowanej przeszłości, świadomego wyobcowania i samotności, który jednak zachował poznawczą ciekawość świata), utożsamiany z podmiotem lirycznym, w pierwszym czterowierszu obserwuje walkę załogi statku ze sztormem, w drugim czterowierszu widok odrealnia się, fale morskie przeistaczają się w góry, których szczytami zbliża się geniusz śmierci, natomiast w trzecim czterowierszu patrzy na reakcje podróżnych.