Uczta Baltazara (hiszp. ː La cena del rey Baltasar) – auto sacramental Pedra Calderóna de la Barki opartych na tematyce biblijnej. Głównym wątkiem fabularnym utworu jest starotestamentowa Uczta Baltazara króla babilońskiego.
Osoby OsobaJej rola w dramacieBaltazarkrólMyślBaltazaraPróżnośćżona BaltazaraBałwochwalstwożona BaltazaraDanielprorokŚmierć
Miejsce akcji Akcja utworu rozgrywa się w pałacu królewskim w Babilonie.
Analiza Uczta Baltazara uchodzi za jeden z najbardziej charakterystycznych autosów Calderóna. Upadek potężnego króla stanowi ilustrację typowo barokowej myśli o znikomości i marności wszelkich ziemskich splendorów. Potężny władca, wyraziście zarysowany przez autora, drwi sobie z zasad moralnych. Przekonany, że nikt nie zdoła zerwać jego związków z uwielbiającymi go kobietami, ze zdziwieniem słyszy, że los jego może odmienić ręka Boga. Prorok ostrzega go, by zerwał z drogą, która wiedzie go ku śmierci. Autor inicjuje makabryczny taniec śmierci. Daniel walczy ze śmiercią, chcąc dać królowi szansę do poprawy i skruchy. W fantastycznej scenerii dramatu pojawiają się poetyckie symboleː statua jeźdźca na koniu, trzymanego za uzdę przez Bałwochwalstwo, Próżność stojąca na wieży, przystrojona piórami. Jak w baśni statua zapada się nagle, wieża ulatuje w górę.