Tadeusz Prejzner (ur. 12 maja 1903 w Wojcieszkowie, zm. 19 maja 1944 w Lublinie (KL Lublin) – polski pedagog muzyczny, kompozytor, dyrygent i publicysta.
Życiorys Pochodził z muzycznej rodziny, był dziesiątym dzieckiem organisty Jana (1853–1909) i Elżbiety z Goliszewskich (1860–1929). Podstaw muzyki uczyli go bracia. W 1919 rozpoczął naukę w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Siedlcach, po ukończeniu którego został nauczycielem w Staninie (1924–1928). W międzyczasie, w roku 1920, walczył jako ochotnik w szeregach Wojska Polskiego. Pod koniec lat 20., dzięki kursowi odbytemu przy Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie, uzyskał prawo nauczania przedmiotów muzycznych w szkołach ogólnokształcących. Z rekomendacji m.in. Kazimierza Sikorskiego w 1929 otrzymał posadę w nowo powstałym Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Katowicach, gdzie prowadził zajęcia z zasad muzyki, harmonii, solfeżu i metodyki śpiewu. Pracując na Górnym Śląsku, dojeżdżał na studia do Krakowa. Dyplom uzyskał na Wydziale Teorii w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie.