Léon Marie Victor Justin Jongen (ur. 2 marca 1884 w Liège, zm. 18 listopada 1969 w Brukseli) – belgijski kompozytor, pianista i pedagog; brat Josepha.
Życiorys Studiował w Królewskim Konserwatorium w Liège pod kierunkiem Julesa Debefve’a (fortepian), Sylvaina Dupuisa (harmonia) i Jeana-Théodore’a Radoux (fuga). W latach 1898–1904 był organistą w kościele Saint-Jacques-le-Mineur w Liège. W 1908 wyjechał do Paryża, a następnie odbył tournée po Europie, występując z kwartetem fortepianowym i dając solowe recitale pianistyczne. Kilka razy był laureatem belgijskiej Prix de Rome, a w 1913 zdobył belgijską Grand Prix de Rome za kantatę Les fiancés de Noël.
Po I wojnie światowej zdecydował się na karierę wirtuoza i odbył pianistyczne tournée po Europie, północnej Afryce (Tunis, Algieria, Maroko) i Indiach, a od 1925 koncertował w Chinach, Japonii i Francuskich Indochinach. W latach 1927–1929 był dyrektorem muzycznym i dyrygentem opery w Hanoi. W 1932 wrócił do Belgii. W 1934 został profesorem fugi w Konserwatorium Królewskim w Brukseli, a następnie dyrektorem tej uczelni (1939–1949), zastępując na tym stanowisku swojego brata.