Wojciech Łożyński (ur. 23 kwietnia 1808 w Chełmnie, zm. 26 lipca 1884 tamże) – filolog, pedagog, zasłużony dyrektor gimnazjum chełmińskiego.
Życiorys Był synem Michała Łożyńskiego i Marianny Świderskiej. thumb|left|220px|Wydane w 1855 r. sprawozdanie z działalności gimnazjum chełmińskiego przygotowane przez W. Łożyńskiego Egzamin dojrzałości złożył w 1827 w gimnazjum w BraniewieGechichte des Königliches Gymnasiums zu Braunsberg während seines dreihundertjährigen Bestehens (oprac. Johann Joseph Braun), Braniewo , s. 137 (pozycja nr 95 wykazu abiturientów).. W latach 1827–1831 studiował filologię klasyczną w Królewcu oraz w Bonn. W roku 1833 wziął ślub z Marią Stachowską. W latach 1832–1837 uczył w szkole wyższej w Poznaniu. W 1840 został nauczycielem języka polskiego w wyższych klasach gimnazjum w Chełmnie.
W 1844 objął stanowisko dyrektora szkoły. Pełnił je przez 38 lat. W czasie jego kadencji gimnazjum osiągnęło wysoki poziom naukowy i stało się ośrodkiem oświaty, kultury i patriotyzmu dla ludności polskiej Pomorza Gdańskiego. Dyskretnie wspierał ruch konspiracyjny wśród młodzieży, jednocześnie mając na uwadze egzystencję szkoły wobec oskarżeń władz niemieckich o próbę polonizacji gimnazjum.