mały|Kamienica „Abrekowska”, wschodnia pierzeja Rynku Wielkiego w Zamościu mały|Rękopis Andrzeja Abreka (In dialogum M.T. Ciceronis de partitione oratoria notae, około 1630–1634) Andrzej Abrek (; zmarł 19 lutego 1656 w Zamościu) – polski doktor filozofii i obojga praw, przez dłuższy czas był rektorem Akademii Zamojskiej.

Życiorys Andrzej Abrek wykładał w Akademii Krakowsiej, skąd został w 1629 zaproszony przesz Tomasza Zamoyskiego do Akademii Zamojskiej, aby tam uczyć retoryki. Tę funkcję pełnił do 1640. Później był profesorem filozofii. Ponadto, był kilka razy wybrany rektorem i członkiem rady miejskiej w Zamościu.

Napisał kilka tekstów panegirycznych w języku łacińskim.

Życie prywatne Andrzej Abrek ożenił się z Dorotą pochodzącą ze szkockiej rodziny. Z nią miał dwóch synów, Jana i Andrzeja, którzy również zostali profesorami akademii Zamojskiej.