Józef Stolarczyk (ur. 12 lutego 1816 w Wysokiej koło Jordanowa, zm. 6 lipca 1893 w Zakopanem) – polski duchowny rzymskokatolicki, taternik, pierwszy proboszcz parafii w Zakopanem.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej Jędrzeja Stolarczyka i Agaty z domu Działek. Skończył gimnazjum pijarów w Podolińcu na Spiszu. Studiował teologię w seminarium duchownym w Tarnowie. 28 sierpnia 1842 r. otrzymał w Tarnowie święcenia kapłańskie.
Pełnił służbę duszpasterską w Makowie (1842–1843) jako aplikant, w Nowym Targu (do marca 1847) jako katecheta, w Tarnowie (kwiecień–grudzień 1847) jako wikary. 29 listopada 1847 r. został instytuowany, a 6 stycznia 1848 r. instalowany jako pierwszy proboszcz zakopiański. Zdobył szacunek i zaufanie parafian. Rozbudował drewniany kościół i rozpoczął budowę murowanego, utworzył pierwszy cmentarz i założył pierwszą szkołę w Zakopanem. Przyczynił się do spopularyzowania miejscowości jako letniska, pośrednicząc między przybyszami a góralami. Prowadził kronikę parafialną, która została opublikowana w „Roczniku Podhalańskim” w latach 1914–1921. Napisał także wspomnienie Wycieczka na szczyt Gerlachu (1875).