W dekoracjach występował zarówno pojedynczo, jak i podwójnie, w układzie antytetycznym (przeciwstawnie), jako ozdoba płaskorzeźbionych płycin, panneaux, supraport, a także tkanin. Jako ornament był typowy zwłaszcza dla renesansu, baroku i klasycyzmuSłownik terminologiczny sztuk pięknych (red. Krystyna Kubalska-Sulkiewicz). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 357.. Nierzadko stosowany jako atrybut personifikacji jesieni.
W symbolice szczęścia, powodzenia i pomyślności występuje w heraldyce i na sztandarach, figuruje też na banknotach i monetach wielu państw świata.
Współcześnie nadal stanowi powszechny symbol niewyczerpanego bogactwa, dostatku i dobrobytuSłownik współczesnego języka polskiego (red. Bogusław Dunaj). T. 2. Warszawa: Wyd. Reader’s Digest Przegląd, 1998, s. 272..
W niektórych częściach Polski mianem rogu obfitości określa się tzw. tytę.
Przypisy
Kategoria:Artefakty mitologii greckiej Kategoria:Frazeologia