The Best-Friends Model (model najlepszego przyjaciela) – amerykańska koncepcja zindywidualizowanego zajmowania się podopiecznym cierpiącym na demencję, w tym na chorobę AlzheimeraAgnieszka Smrokowska-Reichmann, Koncepcja Best-Friends dla osób z demencją. Część I – Podstawy, w: Wspólne tematy, nr 1/2015, s.39-45, ISSN 1506-3690.
Historia Metoda powstała w latach 80. XX wieku w kręgach związanych z pracownikami Alzheimer’s Disease Research Center (Uniwersytet Kentucky) i lokalnego stowarzyszenia alzheimerowskiego funkcjonującego w Lexington. Początkowo wdrażana była tylko w dziennych domach pobytu dla seniorów, a z czasem została tak rozwinięta, że stosuje się ją na wszystkich płaszczyznach profesjonalnej pomocy i wolontariatu adresowanego dla osób z demencją.
Charakterystyka W koncepcji na drugi plan schodzą zagadnienia związane z podziałem na poszczególne stadia otępienia, a na front wysuwa się określenie aktualnej formy seniora i ustalenie spektrum kompetencji, którymi on jeszcze dysponuje, i które mogą mu posłużyć w codziennym funkcjonowaniu. Według autorów systemu sztywne klasyfikowanie seniorów do określonych stadiów demencji może wpływać na nich negatywnie, poprzez szkodliwe ujednolicenie i zubożenie oferty.