Budowa kościoła musiała być natomiast mocno zaawansowana w 1209, gdy pochowano tutaj żonę margrabiego Łużyc Konrada II, Piastównę Elżbietę (zapewne zbudowana była przynajmniej wschodnia część kościoła). Według tradycji (niepoświadczonej źródłami) kościół został poświęcony w 1228.
Jest możliwe, że przed powstaniem obecnego kościoła istniała tu inna, prowizoryczna budowla, której ołtarz miał poświęcić w 1166 powracający z wizyty na dworze cesarskim biskup płocki Werner. Kościół prawdopodobnie był planowany jako nekropolia dla łużyckiej linii rodu Wettynów, jednak ta wygasła już w 1210 wraz ze śmiercią margrabiego Konrada II.
W 1541 przeżywający trudności ekonomiczne klasztor został przejęty przez elektora saskiego Jana Fryderyka I Wspaniałomyślnego (wcześniej znajdował się w granicach czeskich Łużyc) i następnie rozwiązany.