Zdobycie Połtawy, Jekaterynosławia i Kijowa Po zdobyciu Charkowa ofensywa Frontu Ukraińskiego znacząco przyspieszyła. 12 stycznia 1919 r. Armia Czerwona zajęła Czernihów, 20 stycznia zwycięsko zakończyła szesnastodniową bitwę o PołtawęA. Adams, Bolsheviks..., s. 93., której broniły jednostki Korpusu ZaporoskiegoJ. Legieć, Armia..., s. 17.. Jednostki 2 ukraińskiej dywizji radzieckiej dowodzone przez Pawła Dybienkę wkroczyły do Jekaterynosławia, o który wcześniej zacięte walki toczyli petlurowcy i machnowcyA. Adams, Bolsheviks..., s. 94.. 18 stycznia 1919 r. Antonow-Owsiejenko, który przeniósł swoją kwaterę z Kurska do Czernihowa, przyspieszył przygotowania do marszu na Kijów. Spodziewał się, że alianci, którzy wylądowali w Odessie i na Krymie, zamierzają również, wspierając Armię Ochotniczą gen. Denikina, rozpocząć ofensywę w tym samym kierunkuA. Adams, Bolsheviks..., s. 94–95.. Negocjacje Dyrektoriatu z Francuzami w sprawie aktywnej pomocy wojskowej zakończyły się jednak odmową FrancuzówA. Adams, Bolsheviks..., s. 102–103.. mały|Czołowi politycy Dyrektoriatu: Semen Petlura i Wołodymyr Wynnyczenko