Antoni Podleś (ur. 19 listopada 1934 w Szczawinie, zm. 31 stycznia 1997 w Rypinie) – polski ksiądz katolicki; liturgista; doktor teologii pastoralnej; kanonik honorowy kapituły kolegiackiej pułtuskiej; pierwszy proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Rypinie; dziekan dekanatu rypińskiego.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Antoni Podleś urodził się 19 listopada 1934 w Szczawinie jako dziecko Jana i Marianny. Po ukończeniu Niższego Seminarium Duchownego w Płocku i zdaniu w 1952 roku matury, wstąpił do tamtejszego wyższego seminarium duchownego.
Kapłaństwo i praca naukowa 8 czerwca 1958 roku przyjął święcenia diakonatu, a 22 czerwca 1958 roku w Pomiechowie z rąk biskupa płockiego Tadeusza Pawła Zakrzewskiego otrzymał święcenia kapłańskie. Następnie pełnił funkcje wikariusza w Gostyninie, Przasnyszu i – od 1961 roku – w parafii Trójcy Świętej w Rypinie.
Na skutek nacisków władz politycznych został przeniesiony do Nasielska. 27 czerwca 1968 został proboszczem parafii pw. św. Jadwigi Śląskiej w Białej koło Płocka i był nim do 1982 roku. Jednocześnie podjął badania odnalezionego w Monachium „Pontyfikału Płockiego”. Uzyskane wyniki stanowiły podstawę jego rozprawy doktorskiej pt. Pontyfikał płocki z XII wieku wydanej w formie książkowej w 1986 r. przez Płockie Wydawnictwo Diecezjalne.