2016) Hałda popłuczkowa z racji swojego antropogenicznego pochodzenia jest miejscem, w którym zaszła sukcesja ekologiczna pierwotna. Roślinność – początkowo niska, następnie drzewiasta – stopniowo wkraczała od południa i południowego wschodu. Gatunkami drzew występującymi na hałdzie są wiązy górskie, lipy, brzozy brodawkowate, jarzębiny oraz karłowato rosnące sosny zwyczajne. Współcześnie jedynie najmłodsza, północna część szczytu obiektu oraz północne zbocze nie są pokryte roślinnością.
Charakterystycznym elementem roślinności hałdy są tzw. murawy galmanowe, na których występują rośliny galmanowe odporne na wysokie stężenie metali ciężkich w glebie, zwłaszcza cynku i ołowiu. Porastają one płatami głównie północną, wciąż odsłoniętą część wzniesienia. Gatunkami reprezentującymi to zbiorowisko i występującymi na opisywanym terenie są np. lepnica rozdęta (Silene vulgaris) czy macierzanka zwyczajna (Thymus pulegioides). Ponadto występują gatunki chronione, takie jak centuria pospolita (Centaurium erythraea), dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis) oraz kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine). Hałdę porastają też rośliny charakterystyczne dla muraw kserotermicznych, m.in. driakiew żółtawa (Scabiosa ochroleuca) i chaber driakiewnik (Centaurea scabiosa).