Dodatkowo zjadają również gady, płazy bezogonowe, ryby i stawonogi – w tym dwuparce oraz skorpiony i inne pajęczaki. Są w stanie podnieść zdobycz ważącą do 1,8 kg (jak mangustowate). Dziennie spożywają ilość pokarmu odpowiadającą 5% swojej masy ciała. Polując szybko szybują w dół z gałęzi. Łapią również owady w locie lub wpadają w listowie, by łapać odpoczywające ptaki lub galagowate. Rzadziej pokarmu szukają w płytkiej wodzie, w krzewach czy na ziemi.
Lęgi Okres składania jaj trwa w większości obszaru występowania od marca do września, głównie od czerwca do sierpnia. W zachodniej części zasięgu okres ten przypada na styczeń–marzec, w północno-wschodniej natomiast na październik–styczeń. W północnym RPA zniesienia przypadają na okres od czerwca do września. Niekiedy lęgi wyprowadzają tylko raz na 2 lub 3 lata, być może z powodu ograniczonego dostępu do pożywienia. Puchacze mleczne korzystają głównie z opuszczonych gniazd z gałęzi służących wcześniej między innymi sępom, sekretarzom, warugom (Scopus umbretta), krukowatym, tkaczom (Philetairus socius) i bawolikom czerwonodziobym (Bubalornis niger). Od czasu do czasu używają dziupli w starych drzewach lub gniazd w plątaninie pnączy. Przeważnie zniesienie liczy 2 białe jaja o średnich wymiarach 62,6 × 51,4 mm i masie wynoszącej 93,1–101,6 g).