Podjął studia teologiczne na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana, które ukończył w 1868 roku i 18 marca przyjął święcenia kapłańskie. Podczas studiów zainteresował się historią Kościoła, dzięki swojemu nauczycielowi – Josephowi Hergenrötherowi. Po zakończeniu nauki został skierowany do Liznu nad Renem, do Ogghersheim, a w 1875 roku – do Würzburga. Na początku lat 80. XIX wieku rozpoczął pracę nad historią swojego zakonu i w 1886 roku opublikował swoją pierwszą pracę na ten temat – „Geschichte der oberdeutschen Minoritenprovinz”. Za swoje dokonania, trzy lata później otrzymał doktorat honoris causa od Wydziału Teologicznego Uniwersytetu w Würzburgu.

Jego działalność została doceniona także w Rzymie, bowiem został zaproszony do współpracy przez Penitencjarię Apostolską i Archiwa Watykańskie. Rozpoczął wówczas pracę nad nową publikacją opisującą historię franciszkanów, która została wydana jako trzytomowe dzieło (z jednym tomem uzupełniającym) pod tytułem „Bullarium Franciscanum”. Jednocześnie pracował nad swoim magnum opus, czyli „Hierarchia Catholica Medii Aevi”, która stanowi zestawienie wszystkich papieży, kardynałów i biskupów od końca XII wieku. Praca ta została pozytywnie oceniona w Rzymie przez Franza Ehrle oraz Heinricha Deniflego.