Deklaracja o Istocie Esperantyzmu (esp. Deklaracio pri la Esenco de la Esperantismo), popularnie zwana Deklaracją Bulońską Katarzyna Tempczyk: Esperantyzm: od ruchu społecznego do diaspory językowej, Czasopismo Naukowe „Kultura i Historia” (Bulonja Deklaracio) – dokument historyczny stojący u podwalin ruchu esperanckiego. Autorem tekstu deklaracji był Ludwik Zamenhof, inicjator języka. Została ona przyjęta przez uczestników I Światowego Kongresu Esperantystów 9 sierpnia 1905 r. w Boulogne-sur-Mer we Francji.
Treść thumb|Rodziny Zamenhof i Michaux podczas I Kongresu Deklaracja Bulońska składa się ze wstępu i pięciu punktów.
Wstęp spisanej przez Zamenhofa deklaracji zawiera wyjaśnienie powodu jej przyjęcia (na temat istoty esperantyzmu wiele osób ma nieprawdziwe wyobrażenie).
1. Esperantyzm (ruch na rzecz esperanta) wspiera rozpowszechnianie języka esperanto jako międzynarodowego języka pomocniczego. Ruch jest neutralny światopoglądowo i nie ma on na celu zastąpienia istniejących języków esperantem.
2. Osoby wspierające esperanto czynią to dlatego, że jest to najbardziej udany projekt języka sztucznego.
3. Esperanto nie należy i nie zależy od nikogo, łącznie z jego inicjatorem. Autorytet językowy należy do najlepiej znających esperanto pisarzy.