10 Dywizjon Taborów – oddział taborów Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
W okresie swojego istnienia jednostka przechodziła kilkakrotnie reorganizację. Stacjonował w Przemyślu, a od 1933 w Radymnie.
Forowanie i zmiany organizacyjne W 1923 dywizjon podlegał Dowództwu Okręgu Korpusu Nr X i stacjonował w Przemyślu. Dowódca dywizjonu pełnił jednocześnie funkcję szefa taborów Okręgu Korpusu Nr X.
1 października 1925, w związku z reorganizacją wojsk taborowych, dywizjon został przeformowany w 10 szwadron taborów. Jednocześnie zostało utworzone Szefostwo Taborów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X. W lipcu 1926, „w związku z redukcją stanów liczebnych formacji taborowych (rozkaz MSWojsk. Oddz. I Szt. Gen. L. 2579/org. i rozporządzenie wykonawcze Dep. II L. 1600/tab. tjn.)” szwadron zmienił organizację.
23 września 1933 dywizjon został przeniesiony do Radymna, w którym stacjonował do 1939.
Struktura organizacyjna Organizacja dywizjonu w 1923 dowództwo dywizjonu cztery lub pięć szwadronów taborowych skład i warsztat taborowy kadra szwadronu zapasowego kadra Okręgowego Szpitala Koni nr X w Przemyślu kolumny przewozowe
Obsada personalna