Hyalomma rufipes – gatunek roztocza z rzędu kleszczy i rodziny kleszczowatych. W cyklu życiowym ma dwóch żywicieli. Larwa i nimfa pasożytuje na małym ssaku lub ptaku, a dorosły osobnik na ssaku kopytnym. Zasiedla Afrykę, Azję i południe Europy, ale z ptakami bywa zawlekany dalej na północ. Może przenosić wirusa gorączki krwotocznej krymsko-kongijskiej, riketsje, anaplazmy i babeszje.

Taksonomia Gatunek ten opisany został w 1844 roku przez Carla Ludwiga Kocha. Część późniejszych autorów uznawała go za podgatunek, odmianę lub formę Hyalomma impressum lub myliła go z tym gatunkiem. Hoogstraal i Kaiser sklasyfikowali go w 1960 roku jako podgatunek kleszcza wędrownego (Hyalomma marginatum). Do rangi osobnego gatunku wyniesiony został powtórnie w rewizji Dmitrija A. Apanaskiewicza i Iwana G. Horaka. Wraz z H. marginatum, H. isaaci, H. turanicum i H. glabrum tworzy w obrębie podrodzaju Euhyalomma kompleks bliźniaczych gatunków określany jako Hyalomma marginatum sensu lato. Badania genetyczne z 2016 potwierdziły bliskie pokrewieństwo między H. rufipes a H. marginatum.