Dwór w Grzebowilku – zabytkowy dwór znajdujący się we wsi Grzebowilk, w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Siennica.
Historia Na przełomie XV i XVI wieku wieś znajdowała się w posiadaniu sędziego liwskiego i chorążego zakroczymskiego, Aleksego z Gościańczyc, który z czasem przyjął nazwisko Rudzeński, dając początek rozległej rodzinie Rudzińskich. Po jego śmierci majątek przejął syn, Andrzej, a w rękach jego potomków dwór pozostawał do końca XVIII wieku. Kazimierz Antoni Rudziński (1754–1821, wnuk Kazimierza), starosta śmidyński sprzedał dwór i okoliczne dobra w 1795. Nabył je wówczas Teofil BieczyńskiWaldemar Baraniewski, Tadeusz S. Jaroszewski, Grzebowilk, w: Spotkania z Zabytkami, nr 6/1993, s.36-37, ISSN 0137-222X.
W tym czasie zbudowano drewniany dwór w obecnej formie. Według lokalnej tradycji uchodził za dworek myśliwski księcia Józefa Poniatowskiego, jednak w świetle badań naukowych nie można dowieść, czy w ogóle doń należał. Wiadomo natomiast, że w końcu XIX wieku obiekt należał do rodziny Karczewskich, a w początku XX wieku do Tadeusza Rychwalskiego, założyciela miejscowej cegielni. Zmieniono wówczas dach i ganek. W 1920 dwór przeszedł na własność Zygmunta Poradowskiego. W 1944 dobra zostały rozparcelowane przez właściciela, który pozostawił sobie dwór nie podlegający reformie rolnej.