Horne i Kramer próbowali zrozumieć, jakie mogły być przyczyny błędnego przekonania Niemców: rzeczywisty udział wolnych strzelców w wojnie francusko-pruskiej (1870–1871) konserwatyzm niemieckich polityków i wojskowych nieufnych wobec powstań ludowych niejasne odczucie, że opór armii belgijskiej, którego się nie spodziewali, był bezprawny i działał na korzyść Francji panika, w której pruskie oddziały strzelały do siebie nawzajem (fakt ukrywany przez niemiecki sztab główny).

Marc Bloch w swoim Apologie pour l’histoire pisał:

Francuska kontrofensywa Te zbrodnie mogą również wynikać z faktu, że Niemcy szczególnie źle odczuli fakt, że Belgia nie zaakceptowała niemieckiego ultimatum (pozwolić przejść niemieckim wojskom przez Belgię w celu zaatakowania Francji, z ominięciem systemu Séré de Rivières’a wzdłuż granicy francusko-niemieckiej) oraz pozwoliła armii francuskiej kontratakować na terytorium Belgii.

Pozycja Belgii opierała się na traktacie XVIII artykułów oraz traktacie XXIV artykułów, w których sygnatariusze gwarantowali jej neutralność oraz niepodległość.