Przy użyciu tych samych słów podmiot liryczny scharakteryzowany jest w sonecie 116 jako osoba wielka, szlachetna, niedbająca o szczegóły i której umysł nie poddaje się logice, natomiast w sonecie 117 jako małostkowa, drobiazgowa a której umysł ściśle poddaje się logice.

Polskie przekłady 1913 Oskarż mię o to, żem rozproszył włości, Maria Sułkowska 1922 Racz-że mnie łajać za to skąpstwo marne Jan Kasprowicz 1948 Napiszę w owym oskarżenia akcie, żem zalegał Władysław Tarnawski 1961 Oskarżaj mnie, żem lekko twe zalety cenił, Wiesław Strzałkowski 1968 Wyrzucaj mi, że nie dość wdzięcznie płacę długi Marian Hemar 1979 Tak mnie oskarżaj: że wszystko strwoniłem, Maciej Słomczyński 2011 Oskarż mnie, że wciąż spóźnia się owa danina, Stanisław Barańczak 2015 Skarż mnie tak: otom zaniedbał odpłaty Ryszard Długołęcki

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a