W 1920 roku wstąpił do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami walczył pod Mińskiem Mazowieckim. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 16. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. Pełnił służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych na stanowisku szefa Wydziału Przemysłu Wojennego, pozostając oficerem nadetatowym Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr I w Warszawie. Z dniem 28 listopada 1922 roku został przeniesiony w stan nieczynny na czas trwania kadencji parlamentarnej.
Mieszkał w Warszawie. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.
W latach 1935–1939 i 1945–1948 był dyrektorem Fabryki Włókien Sztucznych w Chodakowie. W czasie II wojny światowej był członkiem Stronnictwa Ludowego „Roch”. Od 1949 roku był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Zmarł 9 listopada 1953 roku w Warszawie.