Chodziło również o akta osobowe i spisy członków „Gryfa” sporządzane i przechowywane przez „Jura”, co mjr. „Ryś” uważał za postępowanie wysoce niebezpieczne i przeczące elementarnym zasadom konspiracji. Tego samego zdania był ks. płk. „Rawycz” (Józef Wrycza) prezes RN „Gryfa”, który polecił „Jurowi” zniszczenie przechowywanej dokumentacji. „Jur” był jednak zdania, że akta mają charakter archiwalny i w przyszłości będą ważnym źródłem wiedzy dla historyków, wobec czego polecenia nie wykonał. Wiosną 1943 r. Halina na wniosek „Jura” została zdjęta ze stanowiska komendantki „Przedświtu”, zaś mjr. „Ryś” został skazany przez niego bezpodstawnie na śmierć, za rzekomą „zdradę organizacji”, i 20 czerwca 1943 r. skrytobójczo zamordowany w bunkrze leśniczówki Dywan koło Kościerzyny. Halina poczuła się tą sytuacją zagrożona.... Poszukiwana przez Gestapo, zdecydowała się w lipcu 1943 r. na wyjazd z Pomorza do Warszawy. W stolicy skontaktowała się z przyjaciółmi swojego brata Bożysława – Włodzimierzem Wnukiembibl. poz. 6, s. 160. i Witoldem Grottem, członkami Organizacji Ziem Zachodnich „Ojczyzna”Znaleźli dla niej mieszkanie, pracę i wyposażyli w fałszywe dokumenty na nazwisko Helena Gara..