Maj-Majewski z powodzeniem wykorzystywał istniejącą w Donbasie sieć komunikacyjną, zwłaszcza linie kolejowe, by sprawnie przemieszczać się między miejscowościami. Na czele sił liczących od 3 do 6 tys. żołnierzy skutecznie odpierał uderzenia ponad trzykrotnie, a nawet dziesięciokrotnie silniejszych zgrupowań Armii Czerwonej.mały|Władimir Maj-Majewski odniósł podczas walk o Donbas szereg efektownych zwycięstw nad siłami czerwonychInnym czynnikiem, który przyczynił się do sukcesu białych, był konflikt między dowództwem Armii Czerwonej a siłami Nestora Machno, który formalnie podporządkował się radzieckiemu dowództwu, ale nie życzył sobie rozciągnięcia władzy bolszewickiej na teren kontrolowanego przez siebie Wolnego TerytoriumJ. D. Smele, The "Russian"..., s. 122.. Machno nie utrzymywał nawet łączności z dowództwem Frontu Południowego Armii Czerwonej, z którym z racji sąsiedztwa teoretycznie winien koordynować swoje działania, ani ze sztabem 13 ArmiiA. Adams, Bolsheviks..., s. 247.. W maju i czerwcu 1919 r. białe oddziały Andrieja Szkury bez większych trudności przebiły się przez linie obrony machnowców. Lew Trocki ogłosił wówczas Machnę człowiekiem wyjętym spod prawa. Na zapleczu głównego frontu walk czerwonych z białymi doszło do starć sił bolszewickich z machnowcami. W maju 1919 r.