Na najwyższym poziomie, członek Towarzystwa zobowiązywał się do niepicia alkoholu i niejedzenia mięsa.
Nie chcąc sprawować urzędu, Wu zaakceptował propozycję Cai Yuanpeia dołączenia do komisji ds. reform językowych, rozpoczynając pracę nad fonetycznym systemem do pisania, który miał zastąpić regionalne dialekty. Prace komisji zakończyły się stworzeniem fonetycznego pisma bopomofo, które jest do dzisiaj szeroko stosowane. W czerwcu 1913, Wu stał się jednym ze współzałożycieli gazety Gonglun (chin. 公论; pol. Opinia Publiczna). Kiedy natomiast w 1913 siły kierowane przez Sun Jat-sena, który chciał obalić reżim Yuan Shikaia, przegrały w czasie drugiej rewolucji, Wu oraz Li Shizeng dla bezpieczeństwa wyjechali ponownie do Francji. Tam założyli Uniwersytet Lyon-Francja i rozpoczęli działalność Pracowniczego Ruchu Badawczo-Rozwojowego, który był serią programów kierowanych do chińskich studentów chcących pobierać nauki we Francji i Belgii. Mogli oni podjąć pracę w fabryce, dzięki czemu byli zdolni opłacić studia w obu europejskich państwach. Programy te były organizowane w latach 1912–1927, w dużej mierze przez grupę chińskich anarchistów.