W styczniu 1918 r. z rekomendacji Sergo Ordżonikidzego, który przybył do Jekaterynosławia jako nadzwyczajny komisarz na Ukrainie, została komisarzem 300-osobowego oddziału stanowiącego obsadę zbudowanego w Zakładach Briańskich w Jekaterynosławiu pociągu pancernego nr 2 (dowódca - N. Giesse, następnie Osowiec) i towarzyszącej mu jednostki piechoty. Brała udział w zaciągu żołnierzy do oddziału – byli nimi w większości robotnicy z Jekaterynosławia i Ługańska. Według niektórych źródeł Mokijewska-Zubok faktycznie zdominowała dowódcę pociągu pancernego i odgrywała większą od niego rolę w dowodzeniu jednostką. W tym samym miesiącu pociąg pancerny wziął udział w operacji donbasko-dońskiej. Podczas walk komisarz wykazała się inicjatywą i zdolnościami organizatorskimi, jednak nie brała udziału w całej operacji. Zakończyła się ona zdobyciem Nowoczerkaska w końcu lutego 1918 r., natomiast Mokijewska-Zubok już pod koniec stycznia wróciła do Jekaterynosławia