W 1643 r. został podstarostą lwowskim i 4 maja tego roku złożył przysięgęK. Maleczyński, Urzędnicy grodzcy i ziemscy lwowscy w latach 1352–1783, Lwów 1938, s. 40; Acta canstriensia Leopoliensia, t. 831, s. 888, t. 397, s. 720; Acta terrestria Leopoliesia, t. 70, s. 690. pełniąc ten urząd co najmniej do 13 grudnia 1649 r., kiedy to jako podstarości lwowski przyłożył pieczęć do decyzji króla Jana Kazimierza dotyczącej mieszczan lwowskichArchiv Jugozapadnoj Rossij, T. 10, część 1, Kijów 1904, s. 453.. 25 czerwca 1647 r. podpisał laudum sejmiku halickiego, ustalającego podatki na rzecz zapłaty wojsku ukrainnemuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 67–68.. 4 czerwca 1648 r., po klęskach wojsk koronnych w wojnie z kozaczyzną, wziął udział w zgromadzeniu rycerstwa we Lwowie, podpisując Laudum ziemian województwa ruskiegoAkta grodzkie i ziemskie z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie, t. XXI, s. 1–2..