Rochlitz () – zamek w Rochlitz w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, powstały prawdopodobnie w X w., w średniowieczu siedziba margrabiów Miśni z rodu Wettynów.
Historia Zamek powstał prawdopodobnie w połowie X w. jako część systemu obronnego Marchii Miśnieńskiej. Na przełomie tysiącleci znalazł się w rękach przedstawicieli rodu Ekkehardynów. Pierwsza wzmianka w źródłach o zamku odnosi się do roku 1009 i dotyczy jego spalenia przez margrabiego Guncelina. Przybywali tu ze swymi dworami średniowieczni królowie Niemiec: w 1046 Henryk III, w 1068 Henryk IV.
W 1143 zamek stał się własnością margrabiego Miśni Konrada Wielkiego i odtąd przez stulecia pozostawał w rękach kolejnych przedstawicieli rodu Wettynów. Rozbudował go w XII w. syn Konrada, Dedo, on też miał uczynić z położonej pod zamkiem osady miasto. Obiekt rozbudowywał także w XIV w. Wilhelm I Jednooki, który nadał mu charakter rezydencji margrabiowskiej. W końcu XV w. zamek przeszedł kolejną przebudowę i stał się siedzibą wdowią Amalii, siostry ówczesnych książąt saskich Ernesta i Albrechta. W XVI w. Rochlitz był siedzibą kolejnej wdowy, Elżbiety, synowej Jerzego Brodatego i gorliwej propagatorki reformacji. W końcu XVI w. zamek przeszedł kolejną rozbudowę, staraniem Chrystiana I, który przekształcił go w zamek myśliwski.