Podczas II wojny światowej został żołnierzem Wojska Polskiego we Francji, działał w ruchu oporu w Belgradzie oraz był więziony przez Niemców w obozie w Dachau. Został oficerem Polskich Sił Zbrojnych w stopniu majora. Zmarł 1 lutego 1946. Po ekshumacji został pochowany na cmentarzu polskim w Casamassima (miejsce 4-B-1).
Był żonaty z Marią Lewicką z domu Okulicz (1896-1973), z którą miał synów Zygmunta (1919-1972), Zbigniewa (1928-1983) i Jerzego (zm. 2016).
Odznaczenia Krzyż Niepodległości Krzyż WalecznychW Rocznikach Oficerskich 1923, 1924 podano Krzyż Walecznych dwukrotnie. W Rocznikach Oficerskich 1928, 1932 podano Krzyż Walecznych jednokrotnie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani ze Starogardem Gdańskim Kategoria:Majorowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Majorowie weterynarii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Casamassima Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich