Mieczysław Kominkowski (ur. 14 października 1895 w Myślenicach, zm. 8 lutego 1967) – major dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Jadwigi z Lazarów, urodzony 14 października 1895 w Myślenicach. Po ukończeniu szkoły średniej w Krakowie w 1913, rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 1 pułku artylerii. W składzie I Brygady przebył całą kampanię. Po kryzysie przysięgowym, w październiku 1917 został wcielony do armii austriackiej, gdzie ukończył szkołę oficerską artylerii i następnie służył w 12 pułku artylerii lekkiej. W 1918 przedostał się do Krakowa, skąd wyruszył pociągiem pancernym, późniejszym „Piłsudczykiem”, na odsiecz Lwowa.
1 listopada 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego w stopniu podporucznika (jednakowo Kazimierz Kominkowski). W grudniu tego roku został wysłany na front ukraiński, a następnie bolszewicki, gdzie był dowódcą batalionu. Za męstwo i ofiarność w walkach, 17 maja 1921 odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy.