Historia Koncepcja Początkowo, „métro régional”, protoplasta RER, zawierał trzy linie. Jedna prowadząca ze wschodu na zachód (przyszłe RER A), druga, nowa linia stworzona z istniejących linii (przyszłe RER C), przedłużenie Ligne de Sceaux i jej łącznie z linią SNCF, wraz z uzupełniającą linią północ-południe (przyszłe RER D). Operacja modernizacji „Les Halles” dała możliwość zbudowania tunelu Chatelet-Les Halles z wykorzystaniem metody Mediolańskiej (podstropowej), w celu zmniejszenia kosztów. alt=A picture of Gare de Lyon underground station|lewo|mały|290x290px|Stacja metra Gare de Lyon w czerwcu 2008 roku Początkowo, nowe RER D miało dzielić się z RER A pomiędzy Paryż-Gare de Lyon i Chatelet-Les-Halles. Ale, RATP, firma, która zarządza RER A, protestowała przeciwko takiej operacji, ponieważ liczba pasażerów korzystających ze stacji RER A ciągle rośnie i wymaga uruchomienia dodatkowych pociągów obsługujących RER A. Zdecydowano, że każda z linii musi mieć własne perony. Na Gare de Lyon RER A miało swoje perony na niższym poziome podziemnej stacji, a przyszłe RER D na wyższym. Sieć RER D na stacji Gare de Lyon ma cztery tory, i przebiega nad RER A. Na tym przystanku działa ang.